TEPE

2015-12-17 15:35:00

Her zaman oturduğumuz uzaklıktan karanlık görünen fakat insanlarla aydınlanan tepeye herkes gelmiyordu. Yalnız kalanlar, ayrılanlar, vefasız olanlar, yaralananlar, dinlenmek isteyenler ve düşünmek isteyenler geliyordu buraya. Her zaman ki gibi dinlenmek için gittiğimde 20 metre uzaklıkta gitar eşliğinde şarkı söyleyen birkaç kişi, onun yan tarafında şehre doğru arkasını dönüp tahta kaplı antika görünümlü fotoğraf makinesi ile fotoğraf çektirenler, biraz daha bana yakın banklarda kendini sarhoşlukta bulan delikanlı ve hemen yan tarafında kırmızı araba etrafında toplanmış erkekli kızlı arkadaş grubunun sevinçli konuşmaları, gelir gelmez beni buranın havasına soktu. Bu tepeye tek gelenler genelde iki kişiden fazla yer almayan duygular içinde yer alırlar. Yapılan hareketlerin farklı cinsiyete ait olduğu karakterlere rastlayamazsınız. Çünkü burada herkes kendisidir. Hayattaki kapılar, kimisine kitap sayfaları açmak kadar kolay kimisine daha zor. Ellerle kapatılacak kadar küçük olmayan sırlar gecenin karanlığında bile gün yüzünde. Hiç gelmeyecek yada ertelenmiş mutlu aile bağları olan insanlara rastlayabiliyor insanlar. Dürüstlüğünü ispat etmek için ölümü seçmiş sevdikleri olanlar var. Hem kendimde hemde ümitsizlik içinde olanlarda üstlenilmeyen sorumluluk duyguları buradan ayrılana kadar yükü hafifletiyor. Buradakilerin gerçek mutluluğu, söylenildiği zaman karşılık verilmeyecek kadar güzel ve yerinde birşeyi söyleyebilmek ve bunun arkasında durabilme becerisine sahip olmaktır. 

11
0
0
Yorum Yaz